ରାମଭଦ୍ରାଚାର୍ଯ୍ୟ ବିଜେଠୁଆ ମହୋତ୍ସବର ନବମ ଦିନରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର କଥା ଶୁଣାଉଥିଲେ, ନିମ୍ନଲିଖିତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ବାରମ୍ବାର କହିଥିଲେ:
ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ସନାତନ ପରମ୍ପରାରେ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣ — ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର — ସମାନ ଥିଲେ; ସେହି ସମୟରେ "ଓବିସି" କିମ୍ବା "ଏସସି" ଭଳି ବିଭାଜନକାରୀ ବର୍ଗ ନଥିଲେ।
ସେ ଯୁକ୍ତି ବାଢ଼ିଥିଲେ ଯେ କେବଳ "ଜୋରରେ ଚିତ୍କାର କରିବା" ଦ୍ୱାରା ହିନ୍ଦୁ ରାଷ୍ଟ୍ର ହୋଇଯିବ ନାହିଁ; ହିନ୍ଦୁ ରାଷ୍ଟ୍ର ଗଠନ ପାଇଁ ସଂସଦରେ ହିନ୍ଦୁ ସମର୍ଥକ ଦଳମାନଙ୍କୁ ଅତି କମରେ ୪୭୦ଟି ଆସନ ମିଳିବା ଦରକାର।
ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ଆତଙ୍କବାଦୀର କୌଣସି ଜାତି ନାହିଁ।
ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତରେ ୧୮ଟି ସ୍ମୃତି ଥିଲା, ଯାହାକୁ ସନାତନ ପରମ୍ପରାର "ସମ୍ବିଧାନ" ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ସମୟ ସମୟରେ ସେଗୁଡ଼ିକରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେଉଥିଲା।
ସେ ଏହି ମନ୍ତବ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ଦୁଷ୍କର୍ମକାରୀଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ମିଳିବା ଉଚିତ।
ଏହା ସହିତ, ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ଯଦି ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ହୁଏ, ତେବେ ସଂସଦରେ ଏକ ପ୍ରସ୍ତାବ ପାରିତ କରି ରାମଚରିତମାନସକୁ ଜାତୀୟ ଗ୍ରନ୍ଥ ଘୋଷଣା କରାଯିବା ଉଚିତ।
ସେ "ପତ୍ନୀ" ଶବ୍ଦର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରି କହିଥିଲେ: "ଯିଏ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପତନ (କ୍ଷତି) ରୁ ରକ୍ଷା କରେ — ସିଏ ହିଁ ପତ୍ନୀ।" କଥା ଆରମ୍ଭ ହେବା ପୂର୍ବରୁ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ପୂଜା ଅର୍ଚ୍ଚନା ହୋଇଥିଲା।
ସ୍ଥାନ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ସୂଚନା
ସ୍ଥାନ: ସୁଲତାନପୁର ଜିଲ୍ଲାର ବିଜେଠୁଆ ଅଞ୍ଚଳରେ ଆୟୋଜିତ ମହୋତ୍ସବ।
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ବିଭିନ୍ନ ସାମାଜିକ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ — ଯେପରିକି ବିଚାରପତି, ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସ୍ୱୟଂସେବକ ସଂଘର ବିଭାଗ ସଂଘ ଚାଳକ, ଇତ୍ୟାଦି।
ବିଶ୍ଳେଷଣ ଏବଂ ସାମାଜିକ ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ରାମଭଦ୍ରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଏହି ବୟାନ ସାମାଜିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାରଣ ସେ ବର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଜାତିଗତ ଶ୍ରେଣୀ ଏବଂ ସାମାଜିକ ବିଭାଜନର ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉଠାଇଛନ୍ତି। ଏହା ବର୍ତ୍ତମାନର "ଜାତି-ବିରୋଧୀ" ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଏବଂ ସମନ୍ୱୟ ଆନ୍ଦୋଳନ ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ପ୍ରାସଙ୍ଗିକ ଅଟେ।
ତାଙ୍କର "ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣ ସମାନ ଥିଲେ" ବୋଲି କହିବା ଏହି ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେ ଯେ ସେ ପାରମ୍ପରିକ ସାମାଜିକ ଶ୍ରେଣୀବିଭାଗ (ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର) ର ପାରମ୍ପରିକ ବ୍ୟାଖ୍ୟାକୁ ଏକ ନୂତନ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି।
ସେ ଏକ ରାଜନୈତିକ ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟ ଯୋଡ଼ିଛନ୍ତି — "ହିନ୍ଦୁ ରାଷ୍ଟ୍ର" ପାଇଁ ସଂସଦୀୟ ଆସନ, ଜାତୀୟ ଗ୍ରନ୍ଥ ଘୋଷଣା — ଯାହା ଏହାକୁ କେବଳ ଜଣେ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱଙ୍କ ମନ୍ତବ୍ୟ ନରଖି, ବରଂ ସାମାଜିକ ଓ ରାଜନୈତିକ ଆଲୋଚନାର ଏକ ଅଂଶ ଭାବରେ ପରିଣତ କରେ।
ଏହି ବୟାନ ସେହି ଧାର୍ମିକ/ସାମାଜିକ ଗୋଷ୍ଠୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋଚନାର ଏକ ମାଧ୍ୟମ ପାଲଟିପାରେ ଯେଉଁମାନେ ଜାତିଗତ ଧାରଣା, ଧାର୍ମିକ ସମାଜ ଏବଂ ସମନ୍ୱୟ ଉପରେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି।
