വാത്മീകി രാമായണത്തെക്കുറിച്ച് പ്രഭാഷണം നടത്തിയിരുന്ന രാമഭദ്രാചാര്യൻ ബിജേഠുവ മഹോത്സവത്തിന്റെ ഒമ്പതാം ദിവസം താഴെ പറയുന്ന പ്രധാന വിഷയങ്ങൾ ആവർത്തിച്ച് ഉണർത്തി:
സനാതന പാരമ്പര്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷത്രിയൻ, വൈശ്യൻ, ശൂദ്രൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ള നാല് വർണ്ണങ്ങളും തുല്യരായിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; അക്കാലത്ത് "ഒബിസി" അല്ലെങ്കിൽ "എസ്സി" പോലുള്ള വിഭജനപരമായ വിഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
വെറുതെ "ഉച്ചത്തിൽ മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചതുകൊണ്ട്" ഒരു ഹിന്ദു രാഷ്ട്രം ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിച്ചു; ഒരു ഹിന്ദു രാഷ്ട്രം രൂപീകരിക്കുന്നതിന്, പാർലമെന്റിൽ ഹിന്ദു അനുകൂല പാർട്ടികൾക്ക് കുറഞ്ഞത് 470 സീറ്റുകളെങ്കിലും ലഭിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഒരു ഭീകരവാദിക്ക് ജാതിയില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
പുരാതന ഭാരതത്തിൽ 18 സ്മൃതികൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും, അത് സനാതന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ "ഭരണഘടന" ആയി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്നും, കാലാകാലങ്ങളിൽ അവയിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയിരുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
ബലാത്സംഗം ചെയ്യുന്നവർക്ക് വധശിക്ഷ നൽകണമെന്ന് അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
കൂടാതെ, മഹാത്മാഗാന്ധിക്ക് ആദരാഞ്ജലി അർപ്പിക്കണമെങ്കിൽ, പാർലമെന്റിൽ ഒരു പ്രമേയം പാസാക്കി രാമചരിതമാനസിനെ ദേശീയ ഗ്രന്ഥമായി പ്രഖ്യാപിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
"പത്നി" എന്ന വാക്കിനെ അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ വിശദീകരിച്ചു: "ഭർത്താവിനെ പതനത്തിൽ (നഷ്ടത്തിൽ) നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവളാണ് പത്നി." പ്രഭാഷണം ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ചടങ്ങിൽ പൂജയും പ്രാർത്ഥനയും നടന്നു.
സ്ഥലത്തെയും പരിപാടിയെയും കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ
സ്ഥലം: സുൽത്താൻപൂർ ജില്ലയിലെ ബിജേഠുവ മേഖലയിൽ സംഘടിപ്പിച്ച മഹോത്സവം.
ഈ പരിപാടിയിൽ വിവിധ സാമൂഹിക, സാംസ്കാരിക പ്രമുഖർ പങ്കെടുത്തു — ഉദാഹരണത്തിന്, ന്യായാധിപന്മാർ, രാഷ്ട്രീയ സ്വയംസേവക സംഘത്തിന്റെ വിഭാഗ് സംഘ് ചാലക് തുടങ്ങിയവർ.
വിശകലനവും സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലവും
രാമഭദ്രാചാര്യന്റെ ഈ പ്രസ്താവന സാമൂഹികമായി പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു, കാരണം അദ്ദേഹം വർണ്ണവ്യവസ്ഥ, ജാതീയമായ തരംതിരിവുകൾ, സാമൂഹിക വിഭജനം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വിഷയങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചു. നിലവിലുള്ള "ജാതിവിരുദ്ധ" കാഴ്ചപ്പാടുകൾക്കും ഐക്യദാർഢ്യ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കും ഇത് പ്രസക്തമാണ്.
"നാല് വർണ്ണങ്ങളും തുല്യരായിരുന്നു" എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസ്താവന, പരമ്പരാഗത സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളുടെ (ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷത്രിയൻ, വൈശ്യൻ, ശൂദ്രൻ) പരമ്പരാഗത വ്യാഖ്യാനത്തെ അദ്ദേഹം ഒരു പുതിയ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു എന്നതിനെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.
അദ്ദേഹം ഒരു രാഷ്ട്രീയ പശ്ചാത്തലം കൂടി കൂട്ടിച്ചേർത്തു — "ഹിന്ദു രാഷ്ട്രത്തിന്" വേണ്ടിയുള്ള പാർലമെന്ററി സീറ്റുകൾ, ദേശീയ ഗ്രന്ഥ പ്രഖ്യാപനം — ഇത് വെറുമൊരു മത വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ അഭിപ്രായമായി പരിഗണിക്കാതെ, സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ ചർച്ചയുടെ ഒരു ഭാഗമാക്കി മാറ്റുന്നു.
ജാതീയ സങ്കൽപ്പങ്ങൾ, മതപരമായ സമൂഹം, ഐക്യദാർഢ്യം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്ന മതപരവും സാമൂഹികവുമായ ഗ്രൂപ്പുകൾക്കിടയിൽ ഈ പ്രസ്താവന ചർച്ചയ്ക്കുള്ള ഒരു ഉപാധിയായി മാറിയേക്കാം.
