ਮਿਸਰ ਦੇ ਗ੍ਰੇਟ ਪਿਰਾਮਿਡ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਬਾਰੇ ਆਈ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਨੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚੱਲ ਰਹੀ ਚਰਚਾ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਖੋਜਕਰਤਾ ਵਿਸੇਂਟੇ ਲੂਈਸ ਰੋਸੇਲ ਰੋਇਗ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਰਾਮਿਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਪਾਇਰਲ ਰੈਂਪ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਕਈ ਟੀਮਾਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਭਾਰੀ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ। ਕੰਪਿਊਟਰ ਮਾਡਲਿੰਗ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮਾਂ-ਸੀਮਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰੇਟ ਪਿਰਾਮਿਡ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਬਾਰੇ ਨਵਾਂ ਸਿਧਾਂਤ
ਮਿਸਰ ਦੇ ਗੀਜ਼ਾ ਸਥਿਤ ਗ੍ਰੇਟ ਪਿਰਾਮਿਡ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਚੱਲ ਰਹੀ ਬਹਿਸ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਇਸ ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਨੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰਹੱਸ ਬਾਰੇ ਨਵਾਂ ਨਜ਼ਰੀਆ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਜਰਨਲ Nature ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਿਰਾਮਿਡ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਪਾਇਰਲ ਰੈਂਪ ਵਰਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਅਧਿਐਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਿਸਰੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਲਗਭਗ 4,500 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਫਿਰਔਨ ਖੁਫੂ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਗ੍ਰੇਟ ਪਿਰਾਮਿਡ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਦਭੁੱਤ ਨਿਰਮਾਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਿਸਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਿਰਾਮਿਡ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਰੀਬ 23 ਲੱਖ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਔਸਤਨ 2.5 ਟਨ ਤੋਂ 15 ਟਨ ਤੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਮਾਨ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਖੁਫੂ ਦੇ ਲਗਭਗ 27 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦੌਰਾਨ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਸੀਮਿਤ ਸਰੋਤਾਂ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਇੰਨੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਰਚਨਾ ਇੰਨੇ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਚਾਰ ਰੈਂਪਾਂ ਨਾਲ ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਗਤੀ ਵਧੀ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ
ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਰਾਮਿਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਘੁੰਮਾਵਦਾਰ ਰੈਂਪ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜੋ ਵੱਖਰੇ ਸਥਾਨਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਉੱਪਰੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੱਕ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦਾ ਮੁੱਖ ਫਾਇਦਾ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਕਈ ਮਜ਼ਦੂਰ ਟੀਮਾਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਤੇ ਵਰਤ ਕੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ।
ਖੋਜਕਰਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੇਕਰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਰੈਂਪ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਤਾਂ ਨਿਰਮਾਣ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਰੀਬ 50 ਸਾਲ ਲੱਗ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮਾਂ-ਸੀਮਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ। ਕੰਪਿਊਟਰ ਮਾਡਲਿੰਗ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਚਾਰ ਰੈਂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਮਾਡਲ ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਵਧਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੱਧਰਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ ਅੰਦਰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਪੁਰਾਣੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ 'ਤੇ ਉਠਦੇ ਰਹੇ ਸਵਾਲ
ਗ੍ਰੇਟ ਪਿਰਾਮਿਡ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਈ ਸਿਧਾਂਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਸਿਧਾਂਤ ਬਾਹਰੀ ਰੈਂਪਾਂ ਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਢਲਾਣ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਰਾਹੀਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਇਹ ਰਹੀ ਕਿ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਰੈਂਪ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵਾਧੂ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਂਦੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੁਝ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਅੱਜ ਵੀ ਮਿਲਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸਨ।
ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿੱਚ ਪਿਰਾਮਿਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਹੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੈਂਪ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਪਰ ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਅਨੁਸਾਰ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਰੈਂਪ ਨਿਰਮਾਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਗਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਲਈ ਚਾਰ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਰੈਂਪਾਂ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੱਧ ਵਿਹਾਰਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਗਿਆਨਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਦਿਲਚਸਪ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵਿਤ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਪਿਰਾਮਿਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਉੱਨਤ ਸਕੈਨਿੰਗ ਅਤੇ ਸੰਰਚਨਾਤਮਕ ਜਾਂਚ ਤੋਂ ਅਜਿਹੇ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਮਾਡਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਸਹੀ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਗ੍ਰੇਟ ਪਿਰਾਮਿਡ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਗੁੱਥੀ ਸੁਲਝਾਏਗਾ, ਸਗੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਿਸਰ ਦੀਆਂ ਨਿਰਮਾਣ ਤਕਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਦੇਵੇਗਾ।
