ਮਸਤੀ 4 ਰਿਤੇਸ਼ ਦੇਸ਼ਮੁਖ, ਵਿਵੇਕ ਓਬਰਾਏ, ਆਫਤਾਬ ਸ਼ਿਵਦਾਸਾਨੀ, ਤੁਸ਼ਾਰ ਕਪੂਰ, ਅਰਸ਼ਦ ਵਾਰਸੀ ਅਤੇ ਨਰਗਿਸ ਫਾਖਰੀ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਿਨੇਮਾਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਫਿਲਮ ਦੇ ਲੇਖਕ ਮਿਲਾਪ ਜ਼ਾਵੇਰੀ ਅਤੇ ਫਾਰੂਖ ਧੋਂਦੀ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਮਿਲਾਪ ਜ਼ਾਵੇਰੀ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
- ਫਿਲਮ ਸਮੀਖਿਆ: ਮਸਤੀ 4
- ਕਲਾਕਾਰ: ਰਿਤੇਸ਼ ਦੇਸ਼ਮੁਖ, ਵਿਵੇਕ ਓਬਰਾਏ, ਆਫਤਾਬ ਸ਼ਿਵਦਾਸਾਨੀ, ਤੁਸ਼ਾਰ ਕਪੂਰ, ਅਰਸ਼ਦ ਵਾਰਸੀ, ਨਰਗਿਸ ਫਾਖਰੀ, ਅਮਰ ਝੁੰਝੁਨਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਖਾ ਆਹਲੂਵਾਲੀਆ
- ਲੇਖਕ: ਮਿਲਾਪ ਜ਼ਾਵੇਰੀ ਅਤੇ ਫਾਰੂਖ ਧੋਂਦੀ
- ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ: ਮਿਲਾਪ ਜ਼ਾਵੇਰੀ
- ਨਿਰਮਾਤਾ: ਅਸ਼ੋਕ ਠਕੇਰੀਆ, ਇੰਦਰ ਕੁਮਾਰ, ਏਕਤਾ ਆਰ. ਕਪੂਰ, ਸ਼ੋਭਾ ਕਪੂਰ, ਵਿਵੇਕ ਓਬਰਾਏ, ਉਮੇਸ਼ ਕੇ.ਆਰ. ਬਾਂਸਲ, ਅਮਰ ਝੁੰਝੁਨਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਖਾ ਆਹਲੂਵਾਲੀਆ
- ਰਿਲੀਜ਼: ੨੧ ਨਵੰਬਰ ੨੦੨੫
- ਰੇਟਿੰਗ: ੧/੫
ਮਨੋਰੰਜਨ ਸਮਾਚਾਰ: ਸਾਲ ੨੦੦੪ ਵਿੱਚ ਆਈ ਪਹਿਲੀ 'ਮਸਤੀ' ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਰੈਂਚਾਇਜ਼ੀ ਦੇ ਦੋ ਹੋਰ ਹਿੱਸੇ ਬਣੇ—'ਗ੍ਰੈਂਡ ਮਸਤੀ' ਅਤੇ 'ਗ੍ਰੇਟ ਗ੍ਰੈਂਡ ਮਸਤੀ'। ਹੁਣ ਇਸ ਫਰੈਂਚਾਇਜ਼ੀ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ 'ਮਸਤੀ 4' ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਵਾਪਸੀ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਮੀਦ ਕਰਨਾ ਗਲਤ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਬੇਤਰਤੀਬੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਸਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਥਕਾਵਟ ਭਰੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਇੰਨਾ ਹੌਲੀ ਹੈ ਕਿ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਭਟਕਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਫਿਲਮ ਦੇਖਣਾ ਹੀ ਗਲਤੀ ਸੀ।
ਕਹਾਣੀ: ਹਾਸੇ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਲਝਣ
ਮਸਤੀ 4 ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਤਿੰਨ ਦੋਸਤਾਂ – ਮੀਤ (ਵਿਵੇਕ ਓਬਰਾਏ), ਅਮਰ (ਰਿਤੇਸ਼ ਦੇਸ਼ਮੁਖ) ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ (ਆਫਤਾਬ ਸ਼ਿਵਦਾਸਾਨੀ) – ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨੋਂ ਵਿਆਹੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਬੋਰਿੰਗ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੋਸਤ ਕਾਮਰਾਜ (ਅਰਸ਼ਦ ਵਾਰਸੀ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ 'ਲਵ ਵੀਜ਼ਾ' ਦਿੰਦੀ ਹੈ – ਭਾਵ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਬਿਤਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਿੰਨੇ ਦੋਸਤ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਇਹੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਬਹਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਤਨੀਆਂ ਮੰਨ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ "ਆਜ਼ਾਦੀ" ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਲਵ ਵੀਜ਼ਾ" ਦੇਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੋਂ ਹੀ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਹਾਸੇ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਉਲਝਣਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਦਾਕਾਰੀ: ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਦੀ ਕਮੀ
ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਕਲਾਕਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਦਾਕਾਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਰਿਤੇਸ਼, ਵਿਵੇਕ ਅਤੇ ਆਫਤਾਬ ਆਪੋ-ਆਪਣੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਪਰ ਕਾਮੇਡੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸੰਵਾਦ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਹਸਾਉਣ ਦੀ ਊਰਜਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਸ਼ਾਰ ਕਪੂਰ ਬਿਹਾਰ ਪੁਲਿਸ ਅਫਸਰ ਵਜੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਨਾ ਉਸਦੀ ਅਦਾਕਾਰੀ, ਨਾ ਉਸਦੇ ਸੰਵਾਦ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਛੱਡਦੇ ਹਨ।
ਅਰਸ਼ਦ ਵਾਰਸੀ ਅਤੇ ਨਰਗਿਸ ਫਾਖਰੀ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵੀ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਹੀਣ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਔਰਤ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਦਿਖਾਵੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਾਂ ਉਹ ਬਿਕਨੀ ਪਹਿਨ ਕੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਯੋਗਦਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ: ਕਮਜ਼ੋਰ ਪਕੜ ਅਤੇ ਬੇਤਰਤੀਬੀ ਕਹਾਣੀ
ਮਿਲਾਪ ਜ਼ਾਵੇਰੀ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਫਿਲਮ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕਮੀ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਹਾਣੀ ਅਧੂਰੀ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਲੰਬੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਫਿਲਮ ਪੁਰਾਣੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਫਰੈਂਚਾਇਜ਼ੀ ਦੇ ਆਸਰੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਤਾਂ ਮਨੋਰੰਜਨ ਹੈ, ਨਾ ਸਮਝਦਾਰੀ। ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦੀ ਪਕੜ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਲਮ ਨਾ ਤਾਂ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਨਾ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਹਸਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਹ ਬੋਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਫਿਲਮ ਦੇ ਗੀਤ ਵੀ ਆਕਰਸ਼ਕ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਫਰੈਂਚਾਇਜ਼ੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਯਾਦਗਾਰੀ ਟਰੈਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਗੀਤ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ।
ਦੇਖਣਾ ਹੈ ਜਾਂ ਛੱਡਣਾ ਹੈ?
ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਢਾਈ ਘੰਟੇ ਖਾਲੀ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸੌਂ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਸੈਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਮੋਬਾਈਲ ਦੀ ਸਕਰੀਨ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਮਸਤੀ 4 ਕੋਈ ਖਾਸ ਅਨੁਭਵ ਜਾਂ ਹਾਸਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸਮੇਂ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਲਮ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਪੁਰਾਣੇ ਨਾਮ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾ ਕੇ ਹਾਸਾ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇਣਾ ਸੀ, ਪਰ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
