भारतको महिला क्रिकेट टोलीले इतिहास रचेको छ। महिला विश्वकप २०२५ को दोस्रो सेमिफाइनलमा भारतले सात पटकको च्याम्पियन अस्ट्रेलियालाई ५ विकेटले हराउँदै फाइनलमा आफ्नो स्थान सुरक्षित गरेको छ।
खेलकुद समाचार: १८ वर्षको उमेरमा भारतका लागि डेब्यु गर्नु सबैको लागि सम्भव हुँदैन। राष्ट्रिय टोलीमा स्थान बनाउनु जति कठिन छ, त्योभन्दा पनि बढी गाह्रो हो टोलीमा आफ्नो स्थान कायम राख्नु। यसका लागि असाधारण कौशल र बलियो मानसिकताको आवश्यकता पर्छ। जेमिमा रोड्रिग्सका लागि करियरको सुरुवात शानदार रह्यो, तर २०२२ को विश्वकप टोलीबाट बाहिरिएपछि उनको यात्रा अचानक कठिन मोडमा पुग्यो।
यो धक्काले उनलाई भित्रैसम्म हल्लाइदियो। उनी धेरै रातसम्म रोइन् र आफ्ना साथीहरू तथा परिवारबाट आफ्ना भावनाहरू लुकाउने प्रयास गरिरहिन्। यद्यपि, केही समयपछि उनले आफूलाई सम्हालिन् र आफ्नो ध्यान फेरि आफ्नो पहिलो प्रेम क्रिकेटमा केन्द्रित गरिन्।
३३९ रनको पहाड, जेमिमाको शानदार आरोहण
अस्ट्रेलियाजस्तो बलियो टोलीविरुद्ध ३३९ रनको लक्ष्य सहज थिएन। सुरुवाती झट्कापछि जब खेलको पासा अस्ट्रेलियातिर ढल्किएको जस्तो देखिन्थ्यो, तब जेमिमा रोड्रिग्स मैदानमा डटिरहिन्। उनले आफ्नो धैर्य, प्रविधि र क्लासले खेललाई सम्हालिन्। १३४ बलमा अविजित १२७ रनको उनको यो इनिङ्स उनको करियरकै उत्कृष्ट इनिङ्स मात्र रहेन, भारतको महिला क्रिकेट इतिहासकै एक ऐतिहासिक इनिङ्स पनि बन्यो।
उनको ब्याटिङका क्रममा हरेक रनमा उनको मिहिनेत, आत्मविश्वास र वर्षौँको तपस्या झल्किरहेको थियो। उनले कप्तान हरमनप्रीत कौरसँग मिलेर भारतको जितको बलियो जग बसाइन्।
म मानसिक रूपमा विचलित थिएँ, हरेक दिन रोएँ – जेमिमा
खेल सकिएपछि जब जेमिमा रोड्रिग्स सञ्चारकर्मीसामु आइन्, उनका आँखामा आँसु थिए। उनले भनिन्, 'गत पटक मलाई विश्वकप टोलीबाट बाहिर गरिएको थियो। त्यो मेरो जीवनको सबैभन्दा कठिन समय थियो। म मानसिक रूपमा विचलित थिएँ र हरेक दिन रुन्थेँ। तर मैले हार मानिनँ। मैले बाइबलको पद पढें, जसले मलाई शान्ति दियो र विश्वास फर्कायो।'
२०२२ मा विश्वकप टोलीबाट बाहिरिनु उनको लागि कुनै झट्का भन्दा कम थिएन। उनले बताइन् कि त्यो समय उनले आफूलाई सम्हाल्नका लागि आफ्नो परिवार, साथीहरू र प्रशिक्षकहरूको सहारा लिइन्। 'मैले आफूलाई फेरि प्रमाणित गर्ने दृढ संकल्प गरेकी थिएँ। मैले आफ्नो प्रशिक्षणमा ध्यान दिएँ, कठिन पिचहरूमा अभ्यास गरें र स्थानीय सर्किटमा पुरुष बलरहरूविरुद्ध खेल्न सुरु गरें। आज जब म मैदानमा उत्रिएँ, तब मैले केवल यही सोचें कि मलाई आफ्नो देशका लागि खेल्नु छ। र, भगवानले सबै कुरा सम्हाल्नुभयो।'
स्थानीय प्रशिक्षक र प्रशंसकहरूको ठूलो योगदान
जेमिमाले आफ्नो सफलताको श्रेय आफ्ना प्रशिक्षकहरू, सहकर्मीहरू र प्रशंसकहरूलाई पनि दिइन्। उनले भनिन् कि नवी मुम्बईका दर्शकहरूले जसरी उनको समर्थन गरे, त्यसले उनलाई थप ऊर्जा दियो। 'नवी मुम्बई मेरो लागि धेरै विशेष छ। मानिसहरू यति ठूलो संख्यामा आए, उनीहरूको जोश देखेर मन भरियो। म सबैलाई धन्यवाद दिन चाहन्छु।'
जेमिमाको क्रिकेट यात्रा बाल्यकालदेखि नै प्रेरणादायी रहेको छ। उनी केवल १० वर्षकी थिइन्, जब भारतले २०११ मा विश्वकप जितेको थियो। उनको घर त्यसबेला सचिन तेन्दुलकरको घरको ठीक पछाडि थियो। उनले बताइन् कि जब सचिन घर फर्के र पूरै टोल उनको स्वागत गरिरहेको थियो, तब उनले पनि देशका लागि विश्वकप जित्ने निर्णय गरेकी थिइन्। 'मैले सचिन सरलाई त्यो दिन देखें र मनमा एउटै इच्छा जाग्यो — एक दिन म पनि भारतका लागि केही ठूलो गरूँ।'
अस्ट्रेलियाविरुद्धको उनको यो इनिङ्स केवल एक जित मात्र नभई, आत्मविश्वास, पुनर्जन्म र आस्थाको एक कथा हो। २०२२ मा टोलीबाट बाहिरिनु, मानसिक संघर्षहरूसँग जुझ्नु, र अब २०२५ मा भारतलाई फाइनलसम्म पुर्याउनु यो जेमिमाको प्रेरणादायी यात्रा हो।
