मुजफ्फरपूर-अबू धाबी येथून परतलेल्या एका युवकाने अमेरिकन बेस कॅम्पमधील परिस्थितीबाबत माहिती देताना तेथील वातावरण अत्यंत भीतीदायक आणि अनिश्चित असल्याचे सांगितले. त्याच्या म्हणण्यानुसार, तेथे राहणे युद्धभूमीवर जीवन जगण्यासारखे होते, जिथे सतत धोका आणि भीतीचे वातावरण कायम होते.
युवकाने सांगितले की, अनेकदा उशिरा रात्री किंवा पहाटेच्या शांततेत अचानक मोठ्या स्फोटांचे आवाज ऐकू येत असत, जे थेट खोल्यांपर्यंत पोहोचत. या स्फोटांची तीव्रता इतकी जास्त होती की भिंती हलल्यासारख्या वाटत आणि हृदयाचे ठोके वाढत.
त्याच्या मते, बेस कॅम्पमध्ये राहणाऱ्यांसाठी सर्वात मोठे आव्हान म्हणजे सतत मिळणारे इशारे होते. दिवसातून सुमारे पाच वेळा अलर्ट दिले जात, आणि प्रत्येक वेळी घबराट निर्माण होत असे. सायरन वाजताच किंवा मोबाईलवर सूचना मिळताच लोक आपले काम सोडून सुरक्षित ठिकाणी धाव घेत असत. अनेकदा ही परिस्थिती इतकी अचानक निर्माण होत असे की लोकांना काय करावे हेही समजत नसे.
त्याने सांगितले की, परिस्थिती इतकी तणावपूर्ण होती की सामान्य जीवन जगणे जवळजवळ अशक्य झाले होते. खाणे-पिणे आणि झोप यावरही या भीतीचा परिणाम होत होता. रात्री झोपताना पुढील अलर्ट कधी येईल याची चिंता सतत असायची, त्यामुळे अनेकदा लोक पूर्ण रात्र जागे राहायचे.
बेस कॅम्पमध्ये सुरक्षा व्यवस्था मजबूत असल्याचे त्याने सांगितले. सर्वत्र सुरक्षाकर्मी तैनात होते आणि नियमित सरावही केला जात होता. मात्र, प्रत्यक्ष स्फोटांच्या वेळी परिस्थिती बदलत असे आणि लोक स्वतःचे प्राण वाचवण्यासाठी धाव घेत असत.
त्याच्या मते, या परिस्थितीची सवय होत गेली असली तरी भीती कमी झाली नव्हती. दररोज नवीन तणाव निर्माण होत होता. काही लोकांना या वातावरणाशी जुळवून घेण्याचा प्रयत्न करताना अडचणी येत होत्या आणि त्याचा त्यांच्या कामावरही परिणाम होत होता.
काही वेळा अलर्टनंतर मोठा स्फोट झाला नाही, तरी त्या दरम्यानची धावपळ आणि घबराट तितकीच तीव्र असायची. लोक आवश्यक वस्तू घेऊन सुरक्षित ठिकाणी धावत असत आणि प्रत्येकजण स्वतःच्या सुरक्षेवर लक्ष केंद्रित करत होता. यामुळे असुरक्षिततेची भावना अधिक वाढत होती.
दीर्घकाळ अशा वातावरणात राहिल्यामुळे त्याच्या मानसिक स्थितीवर परिणाम झाल्याचे युवकाने सांगितले. अचानक मोठा आवाज ऐकला की तो दचकत असे आणि हृदयाचे ठोके वाढत. अखेरीस, या परिस्थितीत राहणे शक्य नसल्याचे लक्षात येताच त्याने तेथून परतण्याचा निर्णय घेतला.
भारतामध्ये परतल्यानंतरही तो त्या अनुभवांना विसरू शकत नसल्याचे त्याने सांगितले. त्या काळाची आठवण झाली की भीती आणि अस्वस्थता पुन्हा जाणवते. सुरक्षित ठिकाणी असूनही बेस कॅम्पमधील अनुभव त्याच्या आयुष्यातील सर्वात कठीण आणि भयावह ठरले असल्याचे त्याने नमूद केले.
